سرائڪي ريجن

پنهنجي آواز کي پارلياميٽ تائين پهچايو ( چوسٽو9، ست4)، پنهنجي ڪلچر زمين ۽ سڃاڻپ لاءِ مزاحمت ڪيو( چوٽو9، سٽ 4 ). تاريخي ۽ زنده ڪردار جن جو ذڪر تراني ۾ ڪيل آهي ۽ اهڃاڻ سرائڪي عوام جي مورال وڌائڻ لاءِ ڏنا ويا آهن ( چوسٽو 5 ۽ 8). ان لاءِ ڪجهه نالا ڏنا ويا آهن جيڪي هي آهن: مظفر خان شهيد، احمد خان کرل ۽ هوشو ( چوسٽو5 )، جيڪي زهده جوڌا آهن. بئرستر تاج ( جيڪو گذاري ويو آهي)، افضل اسد، مشتاق، نظير، شاڪر ۽ هن عصر ليکڪ: خاور، عاشق  ۽ راز ( چوسٽو 8). لاشاري4 جي ڪوششن جو حصو جيڪو سرائڪي عوام جي سجاڳي لاءِ آهي، ان ۾ انهن ماڻهن جا نالا به آهن جن انهن جي ملڪيت چورائي، زمينون ورهايون ۽ درياهن جو پاڻي وڪيو، اهي سمورا گاديءَ واري شهر لاهور منجهان ۽ اندسٽريل سينٽر فيصل آباد جا رهاڪو آهن. ( چوشٽو 6) ڏاڍ ڏمر ۽ ڪوڙ بدور کان بچڻ لاءِ سرائڪي سپوتن کي اها صلاح ٿي ڏني وڃي ته اهو فن سکي ماهر ٿيڻ جنهن سان دوست دشمن جي وچ ۾ تميز ڪري سگهجي . ( چوسٽو6 سٽون 1-4) ڌرتيءَ سان پيار گهٽائڻ لا3 ان کي ورهائي ان جي تاريخي حيثيت ستن درياهن واري مٽائي، جنهن کي سرائڪي ريجن طور سڃاتو ويندو هو، ان کي پنجن درياهن وارو علائقو، پنجابي حڪمران رنجيت سنگهه بڻايو ۽ ان جو نالو پنجاب رکيو ويو، ( ساڳيو حوالو) سرائڪي ڌرتي جي مان پترن ( ڌرتي ڄاول ) کي ان ڳالهه تي مجبور ڪيو ويو ته اهي پنهنجا چپ کولين، لاهوري سازشي عناصرن خلاف، جيڪي سرائڪين جي زمين، درياهه ۽ وسيلا چورائڻ کان باز ڪونه پئي آيا. فريد انهن کي کولي ٻڌايو آهي